ఓ మహర్షి -ముగ్గురు యువకులు (నీతి కథ)






పూర్వం ముగ్గురు యువకులు గుర్రాలపై వెళ్తుండగా వారికి ఒక ఋషి ఎదురుగా వచ్చి ఇలా చెప్పాడు .
"ఓ యువకులారా.. మీకు ఇక్కడ నేలపై కనిపించిన వాటిని పోగుచేసుకుని సంచులలో వేసుకుని ఇంటికి వెళ్లండి. ఆ సంచులను రేపు తెల్లవారుజామున తెరిచి చూస్తే మీకు ఓ మహాద్భుతంను చూస్తారు. ఆ అద్భుతాన్ని చూసిన వెంటనే మీరు, సంతోషాతిరేకంతో చిందులు వేస్తారు. అన్నాడు. అయితే అయన మాట ఎంతవరకు నిజమో తెలియక నమ్మాలో వద్దో అని సంశయించారు.

   అయినా ఋషి చెప్పాడు కనుక ఆ మాటలు విన్న ఆ ముగ్గురు యువకులు ఆయనకి నమస్కరించి గుర్రాలపై నుంచి కిందికి దిగి, అటుఇటు చూశారు. వాళ్లకు నేలపై ఎంతదూరం చూసినప్పటికీ గులకరాళ్లు తప్ప మరేమీ కన్పించలేదు. "రాళ్ళని ఏమి చేసుకుంటాం?" అని సందేహిస్తూ ఆ గులకరాళ్ళనే మనిషికి నాలుగైదు చొప్పున తీసుకొని అని సంచులలో వేసుకున్నారు. అది చూసిన సాధువు రేపు ఉదయం వాటిని చూసుకొని ఆశ్చర్య పోవడమే కాదు ఏడుస్తారు అని చెప్పి వెళ్ళిపోయాడు. ఆ యువకులు కూడా గులకరాళ్ళని తీసుకొని ఇంటికి వెళ్లి, ఇంట్లో ఓ మూలన పెట్టి నిద్రపోయారు.

సాధువు చెప్పిన విధంగా మరుసటి రోజు ఉదయం సంచులను తెరిచి చూసిన ఆ యువకులు, ఋషి చెప్పినట్లు ఒక్కసారిగా సంతోషంతో వెర్రి కేకలు పెట్టారు. అయితే ఆ మరుక్షణమే అయ్యో అని ఏడవసాగారు.

ఎందుకంటే, వాళ్లు మూటగట్టుకొచ్చిన గులకరాళ్లు వజ్రాలుగా మారిపోయాయి. గులకరాళ్ళు వజ్రాలుగా మారిపోయాయని సంతోషంగా ఉన్నా ప్రస్తుతం వాళ్ల ఏడుపు మాత్రం ఒక్కొక్కరం కనీసం మనిషికి ఒక గోతాము చొప్పున రాళ్లను మూటగట్టక రాలేక పోయామే అని దుఃఖించారు.

కనుక అదృష్టం ఏ రూపంలో వచ్చి ఎప్పుడూ ఎలా పలకరిస్తుందో తెలీదు. పెద్దవారు చెప్పినప్పుడు వినాలి. వినకుండా ఏముందిలే అని సందేహిస్తూ -తత్సారం చేస్తే ఇదిగో ఇలా మూట తెచ్చుకోవలసిన చోట ఒకటి రెండుతో సరిపెట్టుకోవాలి.

చదువు కూడా అంతే. చదువుకునే వయసులో శ్రద్ధగా చదువుకుని వృద్ధిలోకి రావాలి. ఎందుకంటే, ఆ తర్వాత మనకు చదవాలని ఉన్నప్పటికీ, మన చుట్టూ ఉన్న పరిస్థితులు అందుకు అనుకూలించవు. 

సర్వేజన సుఖినోభవంతు.

Next
Previous